წერილი მანგუსისგან

ჰოგვარტსიდან (ანუ ფსიქიატრიული კლინიკიდან)

დიერ ლუკინიო ✨,

ალბათ ისედაც მიხვდებოდი - ხოდა ეს ჩემებური Cringey & Clingy way-ა იმის თქმის რო უღმერთოდ მომწონხარ. (იმედია არ გაბრაზდები და ნერვს არ მოგითხრი 😂)

ოთხი წელია მგონი არავინ არ მომწონებია , საერთოდ ძალიან იშვიათია რო ადამიანი ისე მომეწონოს რო რაიმე ინტერესი გამოვხატო , მითუმეტეს იმ ბოლო კრახიდან გამომდინარე სურვილიც არ გამჩენია არავიზე;დ არც ვიცი რამ დამაშტერა პროსტა ის ზუსტად ვიცი რო დავშტერდი 😂

მგონი თვალებში შემოხედვიდან მოყოლებული გაჭედილი მაქ 😂 თავიდან ვერ გიგდებ და ჩემი შფოთვები და ოვერსინქინგი მაგას ხელს საერთოდ არ უწყობს 😂😂 პროქსიში თქმა ნაღდად არ მინდოდა , არც მოწერა არ მინდოდა - პირისპირ მერჩივნა ;დდ პროსტა სექტემბრამდე ეს რო შევინახო ისედაც შიზიკი - დასაწვენი გავხდები😂😂😂 თან ისიც არ ვიცი საერთოდ სწორი სქესის კატეგორიაში თუ ვარ ;დდდ

Your mind , heart, soul, and vibe is SOOOOOOOO BEAUTIFUL it's unreal. Your light shines bright in every room you step in and it's impossible not to notice that.

არვიცი მართლა ძაან უცხოა ჩემთვის ესე ყოფნა - რა ვთქვა როგორ ვთქვა არვიცი ;დ თან მეშინია too much არ მომივიდეს (რაც მჩვევია)😂

ბოლოს რო ვიღაც მომწონდა იმის მერე იმდენად აღარ მინდოდა კიდე რამე მომხდარიყო რო გვერდითაც არ გამიხედავს, ალბათ რაღაც მომენტში "არ მინდა"სთან ერთად შიშიც იყო. მაგრამ მართლა იმდენად მომეწონე რო მაგ შიშის და "არმინდა"ს გადამაბიჯებინა კიარა, მგონი სალტოებით გადავახტი ;დდდ